صالح

 

 

 

و به سوى [قوم] ثمود برادرشان صالح را [فرستادیم] گفت اى قوم من خدا را بپرستید براى شما هیچ معبودى جز او نیست او شما را از زمین پدید آورد و در آن شما را استقرار داد پس از او آمرزش بخواهید آنگاه به درگاه او توبه کنید که پروردگارم نزدیک [و] اجابت‏ کننده است (61)

 

 

گفتند اى صالح به راستى تو پیش از این میان ما مایه امید بودى آیا ما را از پرستش آنچه پدرانمان مى ‏پرستیدند باز مى ‏دارى و بى ‏گمان ما از آنچه تو ما را بدان مى ‏خوانى سخت دچار شکیم (62)

 

 

گفت اى قوم من چه بینید اگر [در این دعوا] بر حجتى روشن از پروردگار خود باشم و از جانب خود رحمتى به من داده باشد پس اگر او را نافرمانى کنم چه کسى در برابر خدا مرا یارى مى‏ کند در نتیجه شما جز بر زیان من نمى ‏افزایید (63)

 

 

و اى قوم من این ماده‏ شتر خداست که براى شما پدیده ‏اى شگرف است پس بگذارید او در زمین خدا بخورد و آسیبش مرسانید که شما را عذابى زودرس فرو مى‏ گیرد (64)

 

 

پس آن [ماده‏ شتر] را پى کردند و [صالح] گفت‏سه روز در خانه‏هایتان برخوردار شوید این وعده ‏اى بى ‏دروغ است (65)

 

 

پس چون فرمان ما در رسید صالح و کسانى را که با او ایمان آورده بودند به رحمت‏ خود رهانیدیم و از رسوایى آن روز [نجات دادیم] به یقین پروردگار تو همان نیرومند شکست‏ ناپذیر است (66)

 

 

و کسانى را که ستم ورزیده بودند آن بانگ [مرگبار] فرا گرفت و در خانه‏ هایشان از پا درآمدند (67)

 

 

گویا هرگز در آن [خانه‏ ها] نبوده‏اند آگاه باشید که ثمودیان به پروردگارشان کفر ورزیدند هان مرگ بر ثمود (68)

 

 

 

/ 0 نظر / 3 بازدید